پایگاه جامع شهدا

((وصـیت نامه )) بســـــــــمِ الله الرَّحــــمنِ الرَّحـــــــــــــیم بسم رب الشهداء و الصدیقین پدر عزیز و مهربانم ابتدای وصیت نامه ام از این دعای بزرگ و روحبخش از امام سجاد (ع) شروع می فرمایم که : ((خدایا رحمت فرست بر محمد بنده فرستاده خود و آل محمد رحمتی بلندتر و برتر از همه رحمتها و بر فراز کنگره کاخ درودها ، رحمتی که در مدتش پایان نمی پذیرد و شماره اش قطع نمی شود از کاملترین نمونه رحمتهایی که بر یکی از دوستانت گذشته است زیرا توئی عطا بخش ، ستوده آغازکننده بجا آورنده هر چه بخواهی . خدایا همانا که من نبریدن از غیر و به پیوستن به تو دل را پیراسته ام و سر و پای به سوی تو روی آورده ام و از کسی که خود به عطای تو محتاج است روی برتاخته ام )) سلام و درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب و بت شکن زمان پیر جماران حضرت روح الله الخمینی و سلام بر شیر مردان صحنه نبرد که حسین وار شمشیر بر می کشند تا فتنه را از عالم برکنند و سلام و درود بی پایان به شهیدان به خون خفته تاریخ که بر تارک تاریخ درخشیدند و به ما راهیانشان گرمی و نور لازم بخشیده اند . ای پدر عزیزم: که از بدوه تولدم تا کنون با هزاران زحمت و مشقت جهت امرار معاش من غربتها کشیدی و زحمت کشیدی و هم اکنون همچون کوهی استوار شبانه روز در برابر تختم استاده ای و پاهایت ورم کرده جداٌ مرا حلال کن و سلام مرا به مادرم جگر گوشه قلبم برسان و به مادرم بگو تا مرا از دل و جان حلال کند که شاید در طول مدت زندگی بساحت مقدسش بی ادبی کرده باشم . مادر عزیزم : تو برای من از پدر ارجمند و زحمتکشم بیشتر زحمت کشیدی تا پاسی از شب در بالای گهواره من بیدار ماندی و خواب شیرین را از جان مبارک گرفتی . مادرم دیگر بار مرا حلال کن چرا که حق تو بیشتر از اینها می باشد که نوشته ام . مادر عزیزم من مرگ سرخ را مانند دیگر شهداء برای احیای دین مقدس اسلام انتخاب کرده ام و بنده غیر خدا نشده ام تا شما را در روز قیامت در محضر زهرای مرضیه سرافراز باشید. آری ای پدر و مادر و برادران و خواهران عزیز برای من گریه نکنید و سیاه نپوشید زیرا بر این امر واقفید که امروزه اگر خانواده ای شیهد نداشته باشد در برابر سالار شهیدان حسین (ع) شرمنده می باشد . ای پدر، زمانی که در لار مشغول خدمت بودم یک شب در خواب دیدم که یک سید جلیل القدری با صورت نورانی و بشاش به من فرمود حسین گفته لبیک ای مولا ، فرمود نام تو حسین است کفتم بلی فرمود تو صدای هل من ناصرن ینصرنی حسین را می شنوی ، گفتم بلی ، بعد از این خواب دیگر از چشم پرید و بخواب نرفتم و از آن شب به بعد عزم و اراده کردم و به صدای حسین مظلوم تاریخ ندای مثبت بدهم و به میادین نبرد و وادی نور و شرف و مردانگی بشتابم زمانی که روی تخت بیمارستان خوابیده بودم به پدر و برادرم عرض کردم آیا راضی هستی که من شهید بشوم پدرم با آرامی و متانطی خاص فرمود انا لله و انا الیه راجعون . امیدوارم که بهتر بشوی. و اما سخنی دارم با مردم شهید پرور کشکویه ، مردم زحمت کش کشکویه از دو گروه و قشرمحل مخصوصأ آنهایی که در مراسم شهادتم شرکت می کنید و در وحله اول از امام امت پیروی کرده و پیرو ولایت فقیه و روحانیت متعهد باشید . در وحله دوم از شما می خواهم که در صفی واحده وحدت و یکپارچگی و مودت و دوستی خود را نسبت به همدیگر حفظ کنید و کلیه مسائل محلی و قومی را کنار بگذارید با هم صمیمی باشید که دنیای فانی و مانند مسافر خانه ای بیش نیست و آخرالامر باید به سرای ابدی برگردید . چه بهتر که با وحدت و برادری مرگی سرخ و باشرف انتخاب کنید . که راه محمد ( ص ) و علی ( ع) است. ای پدرم به تو تاکید می کنم به خانه تک تک مردم از خویش و قوم از اشکنان تا کشکو و همه و همه مردم کشکو بروید و سلام مرا به آنها برسانید و از زبان من آنها را به وحدت دعوت کنید و برای چندمین بار از پدر و مادر و یک به یک برادرانم و دوخواهرانم که زحمت مرا کشیده اند و از من عیادت کرده اند بی نهایت متشکرم و مرا حلال کنید . و حال اگرکه شربت شیرین گوارای شهادت بنوشم در عزای من سیاه نپوشید . والسلام حسین مولایی